Prolog.

Sara siedziała w samolocie lecącym do Hiszpanii, a dokładniej do Barcelony. Udawała się tam, aby studiować psychologię sportową. Wybrała właśnie ten kraj, ponieważ stamtąd właśnie pochodził jej ojciec, który po rozwodzie z jej matką wrócił do swojej ojczyzny. Był zamężnym Hiszpanem. Właśnie u niego miała mieszkać Sara. To był najszczęśliwszy dzień w jej życiu. Leciała właśnie do Hiszpanii, do kraju, który kochała zarówno tak mocno jak Polskę. W końcu w połowie była Hiszpanką. Jeszcze bardziej była podekscytowana, gdy pomyślała, że to właśnie tam będzie studiowała i pracowała w zawodzie, który dawał jej tyle satysfakcji. Zawsze chciała być psychologiem, pomagać ludziom w trudnych chwilach, podnosić ich na duchu. A dlaczego psychologię sportową? Chociażby dlatego, że jej ojczulek był zapalonym kibicem piłki nożnej, a jej się to po jakimś czasie udzieliło. Zawsze chodziła na mecze reprezentacji Polski jak i Hiszpanii. Uczestniczyła także w spotkaniach jej ukochanego klubu FC Barcelony. A fakt, że miała za chwilę wylądować i spotkać się w końcu ze swoim ukochanym tatą i przyjaciółką Ines dodawał jej skrzydeł. Z Ines poznały się kilka lat temu, kiedy właśnie Sara przebywała ze swoim tatą w Barcelonie. Od tamtego czasu dziewczyny co trochę do siebie dzwoniły, rozmawiały ze sobą. Spotykały się gdy tylko Sara była w Hiszpanii. Stały się dla siebie jak siostry, były nierozłączne. A od teraz będą mogły spędzać ze sobą tyle czasu ile będą chciały. Po kilku godzinach lotu Sara wysiadła z samolotu a na lotnisku już czekał jej tata.
-Tatusiu ! - krzyczała dziewczyna rzucając się na szyję swojego ojca.
-Córeczko! Jak ja się za Tobą stęskniłem, cieszę się, że już jesteś. - odpowiedział mężczyzna.
-Ja też się stęskniłam! Nawet nie wiesz jak bardzo. - Sara ucałowała tatę w policzek.
-Chodź jedziemy do domu. Na pewno jesteś zmęczona po podróży. - oznajmił.
-Oj tak. Z chęcią wezmę prysznic. - odparła dziewczyna.
Po 20 minutach drogi dotarli na miejsce. Dom, w którym mieszkał ojciec Sary był przepiękny i wypełniony bogactwem. Tata zaraz pokazał córce jej pokój i pozwolił jej odpocząć.
-Tatuś, wychodzę do Ines. Nic jej nie mówiłam, że przyjeżdżam do Barcelony na studia, chcę się z nią spotkać i zrobić jej niespodziankę. Wrócę za jakiś czas. Nie martw się o mnie. - oznajmiła Sara.
-Dobrze córciu. Tylko nie wróć za późno i uważaj na siebie. - odpowiedział mężczyzna.
-Tak tatku, wiem. - odparła Sara, ucałowała ojca w policzek i wyszła.
Pogoda była piękna. Hiszpańskie słońce jak zwykle rozpieszczało turystów swoimi ciepłymi promieniami. Sara szła ulicami Barcelony i podziwiała to miasto, które kochała całym sercem. Barcelona jak zawsze tętniła życiem. Koło Sary przeszło może z kilkaset turystów, którzy tak jak ona podziwiali malownicze krajobrazy i zachwycali się pięknem tutejszej architektury. Po kilkunastu minutach przyjemnego spaceru Sara dotarła pod dom swojej przyjaciółki Ines, która od jakiegoś czasu mieszkała sama. Z wielkim uśmiechem na ustach zapukała do drzwi. Po chwili drzwi uchyliły się i wyszła zza nich niska blondynka.
-Niespodzianka! - krzyknęła Sara.
-Sara! Kochanie ! Tak dawno się nie widziałyśmy! - rzuciła się jej na szyję Ines i zaprosiła ją do środka.
-Czego się napijesz? Kawy? Herbaty? Soku? - spytała dziewczyna.
-Sok, poproszę. - odparła Sara.
-Opowiadaj co u Ciebie i na ile przyjechałaś. - powiedziała Ines podając przyjaciółce sok.
-Jak dobrze pójdzie to na stałe. - uśmiechając się odparła Sara.
-Co? Jak to?
-Przyjechałam tu na razie na studia, ale jeśli znajdę pracę to możliwe, że tu zostanę.
-Ojejku ! To wspaniale. Nawet nie wiesz jak się cieszę. - odpowiedziała uradowana Ines.
Dziewczyny po długim czasie niewidzenia się ze sobą długo ze sobą rozmawiały i opowiadały na zmianę co się u nich zmieniło. Wieczorem Sara wróciła do domu swojego taty.

______________________________

Prolog za nami. Może trochę nudny, ale nie chciałam za bardzo w tym poście rozkręcać akcji. Mam nadzieję, że dalsze rozdziały Wam się spodobają i będziecie tu co jakiś czas zaglądać. :)